هشدار مهم به رسانه ها

علی نجفی توانا (رئیس کانون وکلای دادگستری مرکز) نیزمعتقد است: «وقتی استفاده از اسید توسط رسانه ها به عنوان واکنش یک فرد عاشق نشان داده می شود به عنوان آموزش به شخص منتقل می شود و فردی که نظام عصبی شدیدی دارد از سخت ترین وسیله برای ابراز خشم خود استفاده می کند. مطالعات مربوط به اسیدپاشی در کشور نشان می دهد افراد در اوج کینه ورزی و انتقامجویی اقدام به این کار می کنند و در سال های اخیر نیز مسائل عقیدتی در این مورد مطرح بوده است. هدف فرد کشتن نیست بلکه تحمیل یک زندگی زجر آور به قربانی است.»

او در ادامه تأکید می کند: «در خانواده هایی که از نظر اقتصادی، فرهنگی، عاطفی و اجتماعی امکان یک زندگی متعارف و متعادل برای افراد وجود ندارد؛ فرزندان آن خانواده دچار دو حالت می شوند؛ نخست خشونت پذیر می شوند یا اینکه در خانواده و جامعه اقدام به خشونت می کنند. افرادی که دچار مشکلات اقتصادی و اجتماعی هستند با هر محرک خارجی واکنش نشان می دهند، چرا که تحریک پذیری بیشتری دارند و زمانی که تحریک پذیری بالا می رود چگونگی واکنش یک انسان باید مورد توجه قرار گیرد.»نجفی توانا به ایلنا می گوید: «برخی مدیریت واکنش را برعهده می گیرند و سعی می کنند تندروی نداشته باشند.

برخی واکنش ها نیز کلامی ابراز می شود، اما برخی خشونت های دیگری را پدید می آورند که البته به سطح آموزش و تربیت و فرهنگ و سواد افراد نیز مربوط می شود. استفاده از ابزارهای بروز خشونت نیز متفاوت است. ممکن است فقط با استفاده از توانمندی های فیزیکی باشد یا اینکه برخی به درجه ای برسند که از ابزارهایی استفاده کنند تا تعادل قدرت را برهم زنند مثل اسلحه یا اسید که باید چرایی آنها مورد بررسی قرار گیرد.»

چالش های جدی مقررات جزایی در باره اسیدپاش ها

نجفی توانا در باره واکنش های اجتماعی در جامعه ای که دچار التهاب های سیاسی و کلامی است، می گوید: «زمانی که حتی بین جناح های مختلف یک کشور برخوردهای کلامی و گاه توأم با خشونت وجود دارد، نمی توان از مردم انتظار داشت خشم خود را کنترل کنند یا در صورت وجود مشکلات اجتماعی و اقتصادی خودکنترلی داشته باشند. التهاب سیاسی موجب التهاب رفتاری و در اشخاص مختلف واکنش های مختلف ایجاد می کند و مسائلی که تحریک پذیری را فعال می کند مدیریت را به حداقل می رساند.»

وی می افزاید: «با کم کردن مشکلات اقتصادی و اجتماعی می توان آستانه مقاومت مردم را بالا برد. وقتی فرد دغدغه تأمین معاش نداشته باشد و احساس امنیت کند، رفتارهای خشونت آمیز کمتر از او سر می زند. همچنین با آموزش مدیریت بحران از طریق مراکز آموزشی بهترین زمینه برای مقابله با خشونت برای فرد فراهم می شود، اما در بحث مقررات جزایی در رابطه با اسیدپاشان طی سه دهه گذشته با چالش مواجه بوده ایم.»

او در ادامه تأکید می کند: «باید در قانون رویه ای ایجاد شود که اسیدپاش هزینه های درمانی قربانی را به طور کامل پرداخت کند و مجازات حبس برایش تشدید شود که اگر کسی با پاشیدن اسید روی دیگری مرتکب جرم شد؛ مجازات حبس بیشتری برایش در نظر گرفته شود.سومین شیوه نیز پیش بینی مقابله به مثل یا قصاص با درنظرگرفتن شرایط خاص باشد.»